Warning: fopen(/home/asitane/domains/asitane.net/public_html/includes/count.txt): failed to open stream: Permission denied in /home/asitane/domains/asitane.net/public_html/extras/counter.php on line 13
Warning: fputs(): supplied argument is not a valid stream resource in /home/asitane/domains/asitane.net/public_html/extras/counter.php on line 14
Warning: fclose(): supplied argument is not a valid stream resource in /home/asitane/domains/asitane.net/public_html/extras/counter.php on line 15
Hat sanatı, Arap harfleri çevresinde oluşmuş güzel yazı sanatıdır. Bu sanat Arap harflerinin 6. yüzyıl ve 10. yüzyıl arasında geçirdiği bir gelişme döneminden sonra ortaya çıkmıştır. Hat, Arapça çizgi demektir.
Kopuz ailesinin en çok bilinen enstrumanlarından olan ud,kökeni Türk olmakla beraber tarih boyunca dünyanın bir çok bölgesine seyahat etmiş ve çeşitli sebeplerle bir çok kere şekil değiştirmiştir.19.yüzyılda eski popülerliğini kaybeden ud sazı bu yüzyılda yetişen önemli icracılarla tekrar haklı şöhretini kazanmış ve özellikle eski istanbul evlerinin hemen hepsinde bulunur, görülür bir hal almıştır.Arap milleti bu saza çalgıların kraliçesi diyerek payelendirmiş,günümüze kadar yetişen ud virtüozleri icralarıyla bu enstrumanı her tarz müziğe sokmayı başarmışlardır.Günümüzde gerçektende önemsenecek kadar yaygın bir çalım ve kullanım alanına sahıp olan ud,yeni çalım teknikleriyle ve eğitimine başlanılan öğrenciye bu temel oluşturularak yüksek çalım yetisini kazanması hedeflenmektedir.
Ney, Sümerlerden beri bütün Türk topluluklarında sürekli görülmüş olan üflemeli çalgıdır. Benzer örneği Aztek Kültür'ünde de bulunmaktadır. Kaşgarlı Mahmut, Divân-ı Lügati't-Türk adlı Türk Kültür ve Dil'ini anlatan eserinde, Sagu denilen, "Erler" için düzenlenen, ölüm, erdem ve acıları anlatan tören'lerde kullanıldığını aktarmıştır.
"Ney", yakın zamanlarda Farsçaya geçmiş olup nâ veya nay (kamış) adını almıştır. Arap toplumunda'da üflemeli çalgıların hemen tümü için kullanılan mizmâr sözcüğü ise, (nefes borusu, ses organı anlamında) ney için de kullanılmıştır. Türkçede ise hemen her zaman ney olarak kalmıştır.
Günümüzde ney, Türk sazı olarak anılmaktadır ve tasavvuf müziğinin bir sembolü haline gelmiştir. Bir müzik aleti için kullanılan çalmak yerine, Ney için üflemek tabiri kullanılır. Burada üflemenin mecazi bir anlamı vardır. Kaynağını İslam'da Allah'ın insanı yaratırken ruhu üflemiş olmasından alır.
Ney sazı sembolize ettiği tasavvufi ögelerle birlikte bugün anlaşılmaya çalışılan tasavvuf düşünce yetisinin de etkisiyle günümüz insanı tarafından ilgi duyulan ve icra edilen bir enstrümandır.
Ney eğitimi sırasında bütün üflemeli çalgılar gibi en önemli seviye sağlıklı bir ton yakalamaktır. Bu sabır ve çalışma gerektirir. Ton oturduktan sonra icradaki tavır üslup çalım şekli hoca tarafından talebeye aksettirilir.
Keman dört telli yaylı bir çalgıdır.
Viyola ve viyolonselin de bulunduğu violin ailesinin en küçük ve en yüksek tondan çalan üyesidir. Akort edilişi pesten tize sol re la ve mi dir.Keman çalan müzisyenlere “kemancı” veya “Kemânî” denir.Keman atası bir türk yaylı çalgısı olan "ıklığ" ın avrupaya göç etmiş ve değişime uğramış halidir.İlk keman yapımcılarının Rebec, Rönesans Kemanı ve Lira da Braccio adlı enstrümanlardan esinlendikleri sanılmaktadır. Enstrümanın akort edilişi dahil olmak üzere hakkında bilgi veren bilinen en eski metin, 1556 yılında Lyon'da Jambe de Fer tarafından yazılmıştır; bu dönemde keman Avrupa'da yayıldı. Kemanda perde yoktur. Keman yayı at kuyruğu kılından yapılır.Ama genelde kullanılan kemanlarda suuni at kılı veya ham misina olarak adlandırılan bir madde kullanılır.
Keman eğitimi zor bir enstrumandır.Yayı çekerken temiz sesler elde etmek ve entonasyon sağlamak uzun ve sürekli çalışmalar gerektirir.Keman eğitiminde hoca küçük alıştırmalardan gelinen seviyeye ve yeteneğe göre büyük ve teknik formdaki eserlere doğru bir eğitim formasyonu uygular.Unutulmamalıdırki her müziksel eğitim kişinin sabrını,düzenli çalışma yetisini ve ruhunu eğitir.
10. Yy' da Türkistan'ın Farab kasabasında doğan Farabi adında bir Türk bilgini tarafından bulunduğu rivayet olunur.
Farabi'nin ayrıca Ud sazınıda geliştirdiği söylerinir. Rahmetli Cinuçen Tanrıkorur‘un kendi tarifi ile: “Musıkimizin mızraplı sazları içinde çın çın öten sesiyle en dişi si, yani en kalabalık topluluklarda dahi kendini duyuran sazı olan Kanun, sabit akordlu ve hazır sesli olması bakımından, çalınması kolay gibi görünen eşsiz bir renk ve melodi sazıdır. Halk arasında “kedi gezinse bir nağme çıkar” deyiminin yerleşmiş olmasi bu yüzdendir. Ancak saz hiç de göründüğü gibi kolay degildir. Tel takılırken akord kaynatmak, aktarımlarda mandal eksikliği ve telden tele süzmeler (glıs-sando) sazın ciddi problemleri arasındadır. Paralel oktavlarla veya alttaki üstteki sesi sabit tutarak, başparmak çarpmaları veya tırnak –mandal kaydırmalarıyla, eller notanın birinci satırındayken gözlerle ikinci satırı okumak ve hızlı parçalarda geçkiler için gereken mandalları zamanından önce (ve çatırtısız) ayarlamak, ayrıca armoni düzenindeki birkaç tele mızrap ve parmaklarla ayni anda vurarak (batı müziği özentisiyle dahi olsa) gitar veya arp tekniğiyle melodiler çalmak, pek kedilerin becerebileceği iş değildir.
Disiplinli bir eğitimle kanun türk müziğinin piyanosu denilecek kadar üstün bir icra sahasına sahiptir.Müziğimizin bu eşsiz sazı derneğimiz bünyesinde onu geleceğe taşıyacak genç yetenekleri beklemektedir.
Hat sanatı, Arap harfleri çevresinde oluşmuş güzel yazı sanatıdır. Bu sanat Arap harflerinin 6. yüzyıl ve 10. yüzyıl arasında geçirdiği bir gelişme döneminden sonra ortaya çıkmıştır. Hat, Arapça çizgi demektir. 
